Over de succesformule … en bacteriegedrag …

Geplaatst: 29 maart 2011 in Persoonlijke Groei
Tags:, , , , , , ,

Je bent zo goed als je laatste blog …

Als je nog maar één blog hebt gepubliceerd, dan maakt dat natuurlijk allemaal niet zoveel uit. Dan is je eerste immers ook je laatste en had de aanhef van deze blog ook kunnen luiden ‘Je bent zo goed als je eerste blog …’ Alhoewel? Er zijn natuurlijk wel veel bloggers die blijven steken in hun eerste blog. Net als er ook veel twitteraccounts zijn, die nooit meer dan een handvol tweets versturen. Niet omdat deze blog of tweet hun beste was, maar gewoon omdat een andere gadget een hogere prio krijgt. Aan de andere kant zijn er ook bewoners die in hun eerste huis blijven wonen, mannen die aan hun eerste vriendin blijven plakken en werknemers die in hun eerste baan blijven hangen. Niet omdat ze er zo ontzettend tevreden mee zijn, maar gewoon uit gewoonte. Of ook omdat er zich andere prioriteiten opwerpen.

Mensen bewegen dus alleen als het moet. Van henzelf, dat weer wel. Omdat iets de spuigaten uitloopt en een volgende stap absoluut noodzakelijk is. Of omdat iets anders nog harder roept dat het gewéééldig is.  Sommige mensen stellen zich daarbij een doel, de meesten niet. De meeste mensen (> 80%) doen gewoon bijna altijd maar iets. Een kleinere groep (< 20%) stelt zich regelmatig een doel om het handelen nog een beetje samenhang te geven. En slechts een enkeling (<5%) programmeert z’n hele leven al in een vroeg stadium op weg naar het grote succes.  Hoewel ik het soms wel graag zou willen, hoor ik niet bij deze laatste categorie. Soms stel ik mij een doel en als ik daarvoor voldoende intrinsieke motivatie (lees: wilskracht) weet op te duiken, voer ik mijn plan ook uit. Soms lijk ik ook meer bij de eerste categorie te horen en doe ik gewoon maar iets. Ik lijk in dit opzicht wel een beetje een gemiddeld mens …

De mensen uit de eerste categorie leven voornamelijk als een doelloze bacterie (ik dus ook af en toe). Bacteriën reageren voornamelijk op primaire prikkels. Hiervoor geldt het sink-or-swim principe. Je probeert iets uit en als er dan niet direct een behoefte wordt bevredigd en er geen schat opstijgt uit de diepte, dan zal het wel niets zijn. De aandacht verslapt dus als er geen onmiddellijke pay-off is na het schrijven van een tweet of blog. Niet direct een nieuwe klant of honderden volgers? Laat dan maar. Maar hoe zit het dan met die mensen die al 25 jaar dezelfde baas, partner of woning hebben? Dat is de andere kant van het sink-or-swim principe. Je probeert iets uit en als er dan niet direct een ramp gebeurt, dan zal er wel niets mis mee zijn. De kruik gaat net zo lang te water tot ie barst. De aandacht verslapt dus als er geen onmiddellijke beloning (nieuwe klanten) of straf (relatieproblemen) plaats vindt na het random gedrag van de bacterie. Een bacterie beweegt dus alleen als er een reactie (lees: feedback) komt uit de omgeving. Dit noemen we ook wel extrinsiek gemotiveerd gedrag. Weg van pijn en moeite, op naar onmiddellijk geluk en genot.

Succesverhalen daarentegen laten zien dat je iets eerst graag zelf moet willen voor het werkt  (1. stel een doel). Vervolgens moet je in actie komen om je doel naderbij te brengen (2. doe iets). Daarna analyseer je de feedback, de reacties die pijn en plezier opleveren (3. vergelijk het resultaat met je doel). En je herhaalt deze laatste twee stappen tot je je doel hebt bereikt (4. doe iets anders).

Als deze blog nu de enige is die je hier ooit zult kunnen lezen is dit dus niet omdat deze blog zo geweldig was, maar eerder omdat iets anders blijkbaar toch leuker was om te doen. Je hebt dan zojuist het typische gedrag van een bacterie geobserveerd. En … beviel het? Als deze blog binnenkort echter de eerste in een lange reeks blijkt te zijn geworden, dan komen er waarschijnlijk nog veel  beter blogs hierna. Je hebt dan zojuist het typische product van een baby blogger tot je genomen. En … beviel het?  Je feedback helpt mij dus meer dan je wellicht vermoedde voor je deze blog las. Onthoudt mij dus je reactie alsjeblieft niet.

Advertenties
reacties
  1. Hoi Peter,
    Heb je blog met veel plezier en zo nu en dan zelfs met een echte lach gelezen! Ik hoop zeker dat het niet bij deze blog blijft maar je lekker door filosofeert rondom het menselijke gedrag, de drijfveren en de hele poppenkast die ons in beweging brengt, houdt of juist laat stilstaan.
    Greetz. Dorothé

  2. marrie schreef:

    Ja hoor het is je gelukt, mijn denkraam staat open en smaakt naar meer.
    Groeten, marrie

  3. Catharina schreef:

    Ok, je vraagt erom dus een paar dingen 🙂

    Blog op je eigen domein of lees anders in ieder geval de voorwaarden van WordPress.com eerst goed door.. WordPress.org is naar mijn mening een beter alternatief.
    Als je feiten noemt, link dan naar bewijzen; zo beweer jij dat 80% altijd maar iets doet.. Dat kan best zijn, maar waar baseer je dat op?
    Houd het zo kort en “to the point” mogelijk. Mensen moeten veel lezen op Internet en het is al snel te lang..
    Verder veel blogplezier en een mooi begin!

    Catharina

  4. Monique schreef:

    Interessante blog, zeker nu die door jou is geschreven. Zet me aan het denken. Wacht op je volgende. Dus vooral niet opgeven en nu alvast gaan plannen dat je de rest van je leven gedoemd bent hiervan een megablogsucces te maken. Tenslotte wil jij uiteindelijk niet bij de middelmaat horen toch. Hoewel ik hoor heel veel mensen daar ook niet echt over klagen. Het bevalt mij eigenlijk ook prima.

    Groetjes Monique

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s